شنيد وبشكرانهء اين بشارت فرزند خود را « على » نام نهاد . نجيب الدّين - كه گوئى اين لقب را نيز بخاطر تعبيرى كه حضرت أمير در عالم رؤيا در باره‌اش داشته‌اند ، يافت - هر چند در تبار بزرگ زادگان بود واز شمار أغنياء ، امّا از لباسهاى فاخر وغذاهاى خوشگوار روى گردان بود واز بدايت عمر محبّ سيرت درويشان ، سرانجام نيز به دستگيرى خوابى كه ديده بود وتعبيرى كه از آن خواب نمودند ، در طلب شيخى كه در خدمتش زانوى أدب بر زمين نهد به جانب حجاز روان شد وبمحضر شهاب الدّين سهروردى رسيد واز همو تربيت يافت . انجام عمر نجيب الدّين را به شعبان سال 678 ه . ق دانسته‌اند « 1 » . پس از اين شيخ ، مشايخي قرار دارند كه طبقهء آنان ، طبقهء مشايخ كاشاني را تشكيل مىدهد . از همين رو در اينجا اين بخش را به پايان مىبريم وپيران طبقه بعد را در بخش « اساتيد كاشاني » ذكر مىكنيم . اكنون ودر پايان اين بخش نگاهى كوتاه به چگونگى تصوّف در روزگار كاشاني خواهيم افكند . 5 - تصوّف در روزگار كاشاني در اين دوران ودر داخل إيران ، تصوّف بيشتر در حيطهء نفوذ دو شخصيّت بزرگ قرار داشته است . يكى نجم الدين كبرى كه بسال 618 ه . ق در فتنهء مغولان دست از زندگى كشيد ودو ديگر شهاب الدّين سهروردى كه چهارده سال پس از نجم الدّين كبرى بدرود حيات گفت . تعاليم نجم الدّين پس از أو بوسيلهء شاگردان نامورى كه طريق معرفت را در محضر أو سپرى كردند بسط يافت . در شمار اين گروه است شيخ بهاء الدّين ولد پدر مولانا كه سيد برهان الدّين محقق حسينى ترمذى از أو تربيت يافت ومولانا به سال در محضر أو نشست وصلاح الدّين زركوب - كه بعدها به حلقهء مريدان مولوى پيوست ودخترش براي همسرى فرزند صاحب مثنوى گزين شد - نيز اوّلين تعاليم را از أو گرفت .

--> ( 1 ) . بنگريد : همان ص 474 . هزار مزار ص 372 .